Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Πιερρότοι εσύ κι εγώ κι άλλοι κοντά του.

[...]Όσοι τον θυμούνται, άλλοτε κοσμικό και άλλοτε απόκοσμο, πότε μελαγχολικό και πότε εύθυμο, άλλοτε αισιόδοξο και άλλοτε απαισιόδοξο, τώρα χαρούμενο και έπειτα θλιμμένο, σήμερα μαραζωμένο και αύριο ανθηρό, ωραίο, αλλά και άσχημο, ας τον αναπολήσουν και ας τον αναλύσουν και διαλύσουν μαζί μου εις τα "εξ ων συνετέθη" και ας εξηγήσουν την αλλοκοτοσύνη του που ήταν η πολυχρωμία των αισθητικοτήτων του[...]












[...]Και όμως ένας "πυρήνας" ανθρώπων που τα προσχήματα γι' αυτούς δεν ήταν βάθος, που τα εξωτερικά γνωρίσματα δεν αποτελούν τον άνθρωπο, που η χειρονομία γι' αυτούς είναι ο αέρας, που τα καμώματα είναι αχνός και η περιπέτεια ζωή, που βλέπουν με πίστη μες στην υπόσταση του ανθρώπου και ξεχωρίζουν το αγνό κίνητρο μέσα στην πλαστογραφημένη εκδήλωση...ένας εκλεκτός "πυρήνας" υπήρχε πάντοτε ως ρεζέρβα των σχέσεων του[...]

Αποσπάσματα από το Θεατρίνο της Ζωης του Ρώμου Φιλύρα,
φωτογραφίες του Felix Nadar.

2 σχόλια:

  1. Ο μπαμπας μου οταν ηταν μωρο ειχε τετοιο μπουφανακι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το πιστεύω γιατί είναι μπαμπάς σου και είναι τέλειος(!)
      - και τον φαντάζομαι να το φοράει και τώρα:D -
      α!! και να τρωει χρωματιστη γρανιτα με τη μουσταακα!

      έχω να σου πω ότι αυτή η εικόνα με έκανε χαρούμενη!
      =]

      Διαγραφή