Mad girl's love song.

"I shut my eyes and all the world drops dead;
I lift my lids and all is born again.
(I think I made you up inside my head.)

The stars go waltzing out in blue and red,
And arbitrary blackness gallops in:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I dreamed that you bewitched me into bed
And sung me moon-struck, kissed me quite insane.
(I think I made you up inside my head.)

God topples from the sky, hell's fires fade:
Exit seraphim and Satan's men:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I fancied you'd return the way you said,
But I grow old and I forget your name.
(I think I made you up inside my head.)

I should have loved a thunderbird instead;
At least when spring comes they roar back again.
I shut my eyes and all the world drops dead.
(I think I made you up inside my head.)"

sylvia plath
σαν σήμερα

[hellebore]

και τα σύγνεφα πήγαιναν. Είχαν αρχίσει κάτι ζουγραφιές στους ορίζοντες σαν έρωτες -σε πέτρα σκληρή- σκαλισμένοι. Κι έβλεπες να γίνετ' εκεί ένα όνειρό σου σαν φοίνικας, ή ένα μυστικό σου παραπέρα, σαν ψάρι.

(από το σόλο του φίγκαρω του γ.σκαρίμπα)

ubiquitus / despite the illusion

σου το 'χω ξαναπει:

η ομορφιά

στο κενό
ξεφεύγει
με 299.792.458
μέτρα
το δευτερόλεπτο

σε ολόκληρο το χώρο
και ολόκληρο
το χρόνο

παρ(ελθ)ούσα

crash and burn and crash again

l(a

le
af
fa

ll

s)
one
l

iness

η σκια της ψυχής μου

απομακρύνεται προς μια δύση αλφαβήτων

ομίχλη βιβλίων

και λέξεων.

e.e.cummings / federico garcia lorca
[μπύρεςτοαπόγευμα/περαστικέςσυζητήσεις/οιμέρεςπερνάνεξερ......]

exulansis

If the moon smiled, she would resemble you.
You leave the same impression
Of something beautiful, but annihilating.
Both of you are great light borrowers.
Her O-mouth grieves at the world; yours is unaffected,
And your first gift is making stone out of everything.
I wake to a mausoleum; you are here,
Ticking your fingers on the marble table, looking for cigarettes,
Spiteful as a woman, but not so nervous,
And dying to say something unanswerable.

The moon, too, abases her subjects
But in the daytime she is ridiculous.
Your dissatisfactions, on the other hand,
Arrive through the mailslot with loving regularity,
White and blank, expansive as carbon monoxide.

No day is safe from news of you,
Walking about in Africa maybe, but thinking of me

(Sylvia Plath, "The Rival")

δεν ήσουν πάντα μπλε

~into my arms~

We have lingered in the chambers of the sea

By sea-girls wreathed with seaweed red and brown

Till human voices wake us, and we drown.

Στην αρχή, ο Τομπίας παρακολουθούσε τη θάλασσα όπως αυτοί που τη γνωρίζουν καλά, με το βλέμμα καρφωμένο σ' ένα μόνο σημείο του ορίζοντα. Την έβλεπε ν' αλλάζει χρώματα. Την έβλεπε να σβήνει και να ξαναγίνεται αφρισμένη και βρώμικη, να ρεύεται και να βγάζει σκουπίδια όταν οι μεγάλες βροχές αναστάτωναν τη θυελλώδη χώνεψή της. Σιγά-σιγά έμαθε να την παρακολουθεί όπως αυτοί που ξέρουν καλύτερα, δίχως ούτε να την κοιτάζει, αλλά δίχως να μπορεί να την ξεχάσει, ακόμα και στον ύπνο του.

(T.S.Eliot, "The Love Song of J. Alfred Prufrock" / G.G.Márquez, "Η Θάλασσα του Χαμένου Χρόνου")

beauty goes 299 792 458 m / s

κι ένα λευκό γιασεμί
γέμιζε μάτια
το παρασκήνιο

Ay que bonito es volar

A las dos de la mañana

A las dos de la mañana

Y ay que bonito es volar, ay mamá

Volar y dejarse caer

En los brazos de tu hermana

En los brazos de tu hermana

Y hasta quisiera llorar

"σαν απόηχος τραγουδιού που σε επισκέπτεται απρόσκλητα για να σου κάνει συντροφιά, όταν δεν ξέρεις πώς να πεις αυτό που σε πονάει, και το τραγούδει λέει τα λόγια που εσύ δεν μπορείς να πεις"

(παράπλευρες καθημερινές απώλειες, περικλής κοροβέσης)